TOPLAM                                         550

Aşağıda sansür protestolarının temel sebeplerini ve filtre sisteminin neden antidemokratik olduğunu özetleyen 10 madde bulacaksınız. SosyalMedya.co ve bu yazının yazarı adına bu yazı üzerinde hiçbir hak iddia etmiyoruz. İster buraya link verin, ister başka bir yere kopyalayıp kaynak gösterin, isterseniz de kendi yazınızmış gibi yayınlayın. Yeter ki dezenformasyona açık insanlara yürüyüşlerin neden yapıldığını ve neden herkesi ilgilendirdiğini anlatabilelim:

1) 22 Ağustos’ta yürürlüğe girmesi istenen yeni sistemde BTK’ya verilen filtreleme yetkisini kimin nasıl denetleyeceğini belirten tek bir düzenleme yok.

2) Bu yeni sistemde BTK siteleri engellemek için artık mahkeme kararına ihtiyaç duymayacak.

3) Engellediği sitelerin herhangi bir listesini de kimseye açıklamayacak. Hatta filtrelenen sitelerin listesinin açıklanması suç olacak (Karar Madde 5)

4) Yani siteniz haksız yere, diyelim Aile Profili’nden “yanlışlıkla” çıkarıldı, ruhunuz bile duymayacak. Bu durumda hangi makama başvurabileceğiniz belirsiz. Diyelim sizi dinleyecek makam buldunuz, yapılan başvurunun ne kadar sürede sonuçlanacağı da belirsiz. Siteniz haksız yere aylarca Aile Profili’nden çıkarılabilir.

5) Bu yüzden de bu yeni düzenleme, İnternet’teki tüm muhalif fikirlerin susturulması için mükemmel bir ortam hazırlıyor.

6) Profillerin kapsamı da belirsiz: “Çocuk Profili” çocuklara uygun içeriği oluşturacak. “Standart Profil” de şimdiki gibi mümkün olduğu kadar müstehcenlikten arındırılmış olacak. Öyleyse “Aile Profili”nin amacı ne? Kapsamı ne? Buna şimdiye kadar hiçbir görevli cevap vermedi. (Önceki maddeleri tekrar düşünürseniz amaç gayet belli aslında)

7) İsteyenin evine sansürlü İnternet alabildiği bir sistemde, on binlerce sitenin sansürlü olduğu şimdiki durum “en sansürsüz” profil olacak. BTK yetkilileri ve sansürü savunanlar bunu övünülecek bir şeymiş gibi sürekli söyleyip duruyorlar.

8) BTK’nın önerdiği devlet kontrollü sistemin benzeri hiçbir gelişmiş ülkede yok. BTK aksini iddia ederse yalan söylemiş olur. Gelişmiş ülkelerde bu tür geniş kapsamlı filtreler servis sağlayıcılar ve siteler tarafından oluşturulur. Devlet tarafından değil.

9) “Devlet tarafından oluşturulsun, ne fark eder?” demeyin. Çünkü bu durumda hükümete muhalif yayınların susturulması kolaylaşmış oluyor. Bir düşünün: Gazetelerin ve televizyonların kısıtlanması bu kadar kolay mı? Bir kanalın yayınının mahkeme kararı olmadan, tek bir kurul kararıyla bu kadar kolay engellenmesini kabul edebilir miydiniz?

10) Son olarak, profil değiştirme konusu var: İnternet’te bulunan filtreleri indiremeyecek kadar bilgisiz kullanıcının “bir ekranla profiller arasında geçiş yapacağı” söyleniyor ki bu tabii ki tutarsız bir iddia.

11) Sistem o kadar sağlıksız ve tek taraflı ki; şu anda iktidarda olan parti seçimi kaybetse, bir süre sonra o partinin görüşlerini içeren bütün siteler yeni hükümet tarafından kolaylıkla yasaklanabilir.

İşte tüm bu sebeplerden ötürü 22 Ağustos’ta yürürlüğe girmesi istenen sistemin ifade ve haber alma özgürlüklerine aykırı olduğu düşünülüyor. Maalesef hiçbir yetkili yukarıdaki maddeleri yalanlamıyor ve tatmin edici bir açıklama getiremiyor.

Siz de bilirsiniz ki, sağlıklı yönetimin temel kurallarından biri yönetilenlerin eleştiri gücüdür. Bu haliyle BTK kararı İnternet’te neyin yayınlanabileceğini tamamen yöneticilerin insafına bırakıyor. Yani konu İnternet filtresi satan birkaç kişinin veya muhalefet partilerinin çok ötesinde. Konu İnternet’i bir yaşam tarzı olarak benimseyen bizim neslimizin hakları ve özgürlükleriyle ilgili. Gerisi tamamen detay.

Kaynak; http://sosyalmedya.co/yeni-baslayanlar-icin-10-maddede-internet-sansuru/

1- Eşini doğru seç.

Doğru eş, her zaman uzun zaman flört ettiğin kişi değildir. Önemli olan kısa zamanda da olsa fikirlerinin uyuştuğu, yaşam tarzlarının benzediği, espri anlayışının yakın olduğu, zor zamanların da hep yanında olacağını bildiğin, dertlerini, sevinçlerini paylaşabileceğin, fikirlerine, olaylara bakış açısına güvendiğin, senin fikirlerine saygı duyan, konuşmaktan sıkılmayacağın, hayata küstüğün zaman seni kabuğundan çıkartıp eğlendirebilen, gözlerine baktığında ne söylemek istediğini anladığın, aynı zamanda iyi bir arkadaş… Fiziksel görünüşün dışında da seni sen olduğun için sevebilecek ve bunu kaldırabilecek birini eş olarak seçmelisin.

Dünya da böyle biri var mı? diye sorabilirsiniz şimdi. Emin ol var. Tabii ki sayıları fazla değil. Hatta hayatta insanın karşısına, ya bir ya da iki kere çıkar; belki de hiç çıkmaz. Önemli olan onu fark edebilmek.

Eğer bu satırları okunduğunda, aklından bu özellikleri barındıran bir isim geçirmişsen çok şanlısın. Ne olursa olsun onunla birlikte olmak için elinden geleni yap. Çünkü bir daha onun gibisini bulma şansın çok az, emin ol. Bütün aptal aşıklar gibi ilk hareketi ondan beklersen çok geç kalırsın. Eğer bu satırlar sana böyle birini çağrıştırmıyorsa, onu fark edebilmek için sadece etrafına bakman yeterli olacaktır. Çünkü o da sana bakıyor olacak.

2- İşini doğru seç.

Doğru iş rahat iş değildir, çok kazandıran iş de değildir. Kariyer de değildir. Klimalı büro ortamı da değildir. Doğru iş, olmaktan zevk aldığın yerdir. Sabahleyin kalktığında gitmekte üşenmediğin, bıkmadığın yerdir. Tabii yanında rahatlık, para, kariyer varsa ne ala…

3- Arkadaşlarını doğru seç.

Çok sayıda arkadaşın olması “iyi arkadaşın” olduğunun ispatı değildir. Güzel günlerdeki arkadaşlıklar geçicidir. Mutluluklarının yanında, acılarını da paylaşabileceğin, fikirlerine ihtiyaç duyabileceğin, her zaman yanında olmasını isteyeceğin, senin madden değil manen zengin eden… Bir tek arkadaş sana çok şeyler katacaktır.

Beni terk edenlerden tek bir isteğim olurdu. “Ne olur bir daha beni aramayın! Çünkü ben kolay unutamıyorum. Çünkü ben size duyduğum o akıl dışı aşk yüzünden keder bahçemi dağıtıyorum. Çocukluğumun o güzel bahçesini. ” Böyle derdim onlara ama yine de ararlardı beni… Soluksuz ve umutsuz kaldıkları bir gece mutlaka akıllarına ben gelirdim…
O yedek sevgili!

[ Cezmi Ersöz ]

İstanbul’da
ise durum daha vahimdir.
Hayat sanki bir adım ötede duruyor gibidir.
Doğruya doğru, dünyanın en güzel şehridir İstanbul, ama hayat
eli çabuk davranır.
Daha siz elinizi uzatmadan işveli bir kadın gibi kaçar gider.
Bu yüzden hırsla kovalarlar hayatı İstanbullular.
Beklediği şeyin belki de hiç gelmeyeceğini söyleyen şeytani fısıltıya
rağmen,
Ankaralının dingin tevekküllü bekleyişinde bir huzur vardır.
Ama,
İstanbullunun hırslı kovalamacasında ne huzur vardır ne de tatmin.
Dünyanın en güzel şehri hemen kol mesafesindeyken kendilerini yiyip
yutan bir kovalamacanın içinde kaybolur giderler.
Hayat kaçar, onlar kovalar.

Ama İzmir…
İzmir’de hayat beklenmez, kovalanmazda.
O zaten sizinle beraberdir.
Ufkun ötesini muştulayan bir deniz vardır.
Mutlulukla dolu,sakin bir sevişmenin tadındadır körfez.
Körfez vapurlarının sakin gidişinde hırslarınız yok olur,
Kovalamayı bırakırsınız, hatta martılara gevrek atacak kadar iyilikle
dolarsınız.
Ne varsa bu şehirde, bayatlamış vapur çayı bile nektar olur.
Hafta sonları denize doğru bir göç başlar.
“Ey hayat, biz Çeşme’ye gidiyoruz sen de arkadan gel” der
İzmirliler muzipçe.
Ve ne gariptir ki hayat, uslu bir çocuk gibi onların peşinden gider.

Ne garip, uçak biletinin üzerinde adımın hemen yanında yazan IZM
harflerine sevgiyle bakıyorum.
Sabırsızım, sevgilisine kavuşacak aşıklar kadar.

Cemal Süreyya

Bütün yazılar anlamsız artık

Yararsız bütün kitaplar

Bütün söylevler sahte

Yalan bütün hitaplar

Çılgınca gülmedin, eğlenmedin

Keyfini sürmedin on yedinci baharının

Tomurcuklar açmadı kahkahalarında

Bombalar patlarken kimsesizler mezarlığında

O sabah kalktın

Diğer günler gibi bir gündü

Diş fırçalama, kahvaltı derken

Anneni öptün çıkarken

Belki Atatürk sayfana göz attın biraz

Dershaneye gittiğini sanıyordun

Nereden bilecektin ölüm dersine gittiğini

Nereden bilecektin tabutuna bindiğini

Hangi Kassandra bildirecekti

Hain tuzaklar kurulduğunu yollarına

Şehir dedikleri büyük köyde

Alçak gönüllü bir otobüsün içinde

Alçak ellerin patlattığı bir bomba

Aldı canını

Kanın sıçradı plastik koltuklara

Senin önünde

Başımız eğik

Utanç içindeyiz

Utanç içinde

Seni yaşatamayan,

Seni koruyamayan

Kim varsa

Utanç içinde

Utanç içinde

Neşeyle cıvıldamayın artık kuşlar

Ağıt yakın yavrumuza

Bulutlar, sadece gözyaşı dökmek için gelin.

Ve onun saçlarını dağıtan rüzgâr

Sadece acı kelimelerimizi taşı

Yaslı yüreklere

Bütün yazılar yararsız

Anlamsız bütün kitaplar

Bütün söylevler yalancı

Çünkü hiçbiri

Geri getirmeyecek güzel gülüşünü

Busesi dudaklarında solan yavrumun

İbret al Türkiyem ibret al

Ne siyaset önemli, ne demeçler, ne OHAL, ne bu hal

Bir tek gerçek var:

Kollarını açmış kızını bekliyor

Gazi Mustafa Kemal

Bütün ağırlığınızı ve yorgunluğunuzu kaldıran ayaklarınız için rahatlığı ve şıklığı bir arada barındıran ayakkabıyı seçersiniz.

İçinizin acılarını,sıkıntılarını,kırgınlıklarını ve hayallerini yüklenen yüreğiniz için de huzur verici ve “güzel” bir aşk ararsınız.

Zaten aşklar da ayakkabılar gibidir…

Bazıları çamur yağmur, toz toprak kar buz gibi her türlü “kötü hava” koşullarına dayanıklıdır.

Bazıları ise ummadığınız kadar kısa zamanda çabucak “yamulur” ilk yağmurlu havada “altı açılır” veya güzel havalarda bile “iki günde bozulup” gider.

Aşkları da ayakkabılar kadar “itinayla” seçmezseniz,tıpkı ayağınızda olduğu gibi yüreğinizde “nasır” oluşabilir.

Dar gelen bir ayakkabıyı sadece tarzını beğendiğiniz için “zamanla açılır” diyen satıcıya inanarak alırsanız, zaman içinde ayak kemiklerinizde “deformasyon” başlar.

Ruhunuzu daraltan bir aşk içinde yalnızca fiziksel beğeniye kapılıp “zamanla düzelir” diyenlere kanarsanız, yine zamanla içinizdeki olumlu duyguların “çarpıldığını” görebilirsiniz.

Aşık olabileceğiniz insan türü, tıpkı ayakkabılar kadar değişik stillerde, farklı kalitelerde ve sayısız “renktedir”…

Aşkı bir çeşit serüven olarak “spor” gibi yaşayanlar, aynen “spor ayakkabı” gibi dikkat çekici ve rahat kişileri bulurlar.

Tersine aşkta tutucu ve istikrarlı olmayı benimseyenler “klasik ayakkabı” gibi muhafazakar çizgiler taşıyanlara tutulurlar.

Dekolte ayakkabılar gibi sadece cinsellik ve eğlence zevkleriyle ateşlenen aşklar vardır.

“Bez” ayakkabılar gibi kısa ömürlü “tatil aşkları” ise hemen herkesin kişisel tarihinde mevcuttur.

“Marka” ayakkabı alır gibi, sevgilinin kariyerine ve maddi durumuna “tutulan” aşıklar görürsünüz.

Katı plastikten “yağmur çizmesi” edinir gibi mantık süzgecinden geçirip “işe yarar” biçimde yaşamak isteyenleri de bilirsiniz.

Ayrıca ne tuhaf ki, psikolojik testlerde “zaafı” olup evine sayısız çeşitte ayakkabılar yığan insanların aynı
zamanda “değişik” türde aşklara da zaafı olduğu söylenir.

Evet, aşk “ayakkabıdır”.

Aynen ayakkabınıza bakım yapmayıp “hor” kullandığınız zaman kolayca eskittiğiniz gibi, aşkınıza da dikkatli davranmayıp özen göstermediğiniz zaman kısa sürede “eskitirsiniz”.

Ve nasıl ki “delik” bir ayakkabıyı tamir ettirdiğinizde yalnızca “bir miktar” ömrünü uzatmış olursanız; “delik” bir aşkı onarmaya kalkıştığınızda da “asla eskisi gibi olmayacaktır”!

Can Dündar

Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir ise yaramayacaktır.

Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan ”bu kusun kanadı neden beyaz değil” diye bir soruyla bile karşılaşabilirsin.

İki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıkların la yargılanırsın her zaman.

Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz.

Sen ”ama senin için şunu yaptım”derken, o ”şunu yapmadın” diye cevap verecektir.

Ve ne söylersen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır.

Üzülme, sen aşkı yaşanması gerektiği gibi yaşadın.

Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın.

“Peki o ne yaptı” deme. Herkes kendinden sorumludur aşkta.

Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu.

Bir insan eksik yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için?

Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın.

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. “Acılara tutunarak” yaşamayı Öğreneli çok oldu.

Hem ne olmuş yani, yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil.

Sen mutluluğu hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki….

Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor.

Kitap okurken de mutlu oluyorsun unuttun mu?

Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif verecek sana.

Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası….

Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asolan yürektir.

Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın sürece o yürek var olacak seninle birlikte.

Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu.

Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini…

NAZIM HİKMET

Düşün…

Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni, sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Her şey sende başlar, sende biter…
Yeter ki yürekli ol, tükenme, tüketme, tükettirme içindeki yaşama sevgisini…

Hayat sana ekşi limonlar sunarsa, sen de tekila ve tuz iste …

Hindistan’da ortaya çıkan nargilenin ilk örnekleri Hindistan cevizinin içinin çıkarılıp kabuğuna bir kamış sokularak yapılmıştır. Zamanla Hindistan cevizi yerine kabak kullanılmaya başlanmış, kullananların sayısı arttıkça porselen ve bronz da nargile için elverişli malzemelerhaline gelmiştir. Bunları cam, billur, çini hatta gümüş gövdeli nargileler izlemiştir.

Hindistan’da doğan nargile, başta İranlılar olmak üzere Araplar, daha sonra da Osmanlılarla tanışmış.

Osmanlı döneminde İran’dan getirilen ve zamanın kahvehanelerinde muhabbetlere eşlik eden tömbeki, bazı padişahlar tarafından yasaklanmıştır. Nargile de uzun zaman İstanbul Tophane’de, İzmir Kemeraltı’nda ve Ankara Gençlik Parkı’nda tömbeki olarak sunulmaya başlanmıştır. Bu nostaljik mekanların müdavimlerini ise genellikle orta yaşın üstündeki insanlar oluşturuyordu. Daha sonraki, yani yakın dönemlerdeki aromalı nargilelerin hayatımıza girmesi ile daha hafif bir içecek haline gelen nargile genç kitle tarafından da tercih edilmeye başlandı.